Kot perski

Należy obecnie do najpopularniejszych kocich ras na świecie. Powodem tego jest jego ujmujący, przesympatyczny charakter a także niepowtarzalna uroda.
Persy to nadzwyczaj łagodne i przyjacielskie zwierzęta, a ich temperament można nawet określić mianem flegmatycznego.Koty te nie przejawiają zachowań agresywnych i nigdy nie bywają złośliwe czy pamiętliwe.
Przywiązują się do wszystkich osób w rodzinie i stale szukają kontaktu ze swoimi opiekunami.
Poważną wadą Persów jest konieczność nieustannej pielęgnacji ich obfitej okrywy włosowej, dlatego nadają się one na towarzyszy tylko odpowiedzialnych osób.
Występują w ponad stu odmianach barwnych.

Pielęgnacja oczu
Koty (zwłaszcza perskie) perskie, z powodu zbytniego spłaszczenia części twarzowej czaszki i skrócenia kanalików łzowych, czasami "płaczą". W skrajnych wypadkach konieczne może być nawet chirurgiczne przetkanie kanalików, jednak zazwyczaj na codzień wystarczy samodzielnie usuwać wycieki. Robimy to bawełnianymi gazikami, zamoczonymi w ciepłej wodzie lub w naparze z rumianku bądź świetlika. Każde oko myjemy osobno, żeby nie przenieść z jednego na drugie ewentualnych infekcji.

Czyszczenie uszu
Trzeba je przeprowadzać regularnie. Zabrudzenia delikatnie usuwamy patyczkiem kosmetycznym zanurzonym w oliwie. Ciemne, woskowate plamki mogą oznaczać infekcję. Niepokojącym objawem jest także częste potrząsanie głową i drapanie ucha. Jeśli zaobserwujemy takie zachowanie kota konieczna jest konsultacjia z weterynarzem.

Dbanie o zęby
Osadzający się na kocich zębach kamień widoczny jest jako żółty nalot. Zbytnie jego nagromadzenie powoduje brzydki zapach z pyszczka, ale może też krwawienie i choroby dziąseł. Dlatego należy dbać o higienę jamy ustnej. W tym celu można próbować myć kotu co tydzień zęby miękką szczoteczką zanurzaną w łagodnym roztworze soli. Zapewne nie wzbudzi to jego entuzjazmu, ale alternatywą jest tylko coroczna wizyta u weterynarza, który kamień usunie.

Skracanie pazurów
Kotom mieszkającym w domu trzeba przycinać pazury. Zabieg nie jest skomplikowany, ale wymaga ostrożności. Jak to zrobić? Naciskamy na koci palec i wysuwamy pazur, który dokładnie oglądamy. Obcinamy tylko biały, ostry koniuszek paznokcia. Żywa tkanka ma kolor różowy, zawiera zakończenia nerwowe, nie można jej przeciąć! Jeśli ktoś nie czuje się pewnie lepiej poprosić o pomoc weterynarza. Gdy kot ostrzy pazury na sprzetach w mieszkaniu, najlepszą ochroną dla mebli będzie przyzwyczajenie kota do specjalnego słupka i regularne przycinanie pazurków.

Prędzej czy później każdy kot zachoruje. Co wówczas robić? Jak mu pomóc? Omawiamy najczęstsze kocie przypadłości.

Panleukopenia

Przyczyny
Choroba wirusowa atakuje zwykle młode koty (od 2 miesięcy do 2 lat), rzadko koty starsze. Sporadyczne przypadki zachorowań odnotowano także w ogrodach zoologicznych (leopard, tygrys, rys). Szczególnie wrażliwą rasą są koty syjamskie. Pierwsze przypadki choroby zostały opisane już w 1938 r. w USA, natomiast w Polsce choroba jest znana od 1957 r.
Panleukopenię wywołuje wirus zaliczany do grupy parvo, charakteryzujący sie dużą wytrzymałością. Źródłem zakażenia są zwierzęta chore, które wraz z kałem albo kropelkami śluzu z dróg oddechowych (niekiedy też moczem) wydalają chorobotwórczy wirus do środowiska.
Zazwyczaj do zakażenia dochodzi w sposób doustny lub donosowy, nie wyklucza jednak, że może dojść do niego na skutek ukłuć pcheł i innych pasożytów. Najczęściej chorują osobniki młode, pomiędzy 3. a 4. miesiącem życia. Niektórzy specjaliści twierdzą, że rasowe koty syjamskie i perskie są szczególnie podatne na te chorobę ze względu na recesywne geny (anomalie budowy leukocytów). Śmiertelność w przypadkach panlekopenii jest wysoka (50 - 90 procent).

Objawy
Okres inkubacji choroby wynosi od 4. do 9. dni. Znane są jednak także przypadki dwunastodniowej inkubacji. Choroba może przebiegać w postaci nadostrej lub ostrej. W tej pierwszej nie obserwujemy żadnych niepokojących objawów. Zazwyczaj gdy właściciel znajduje padłe zwierzę podejrzewa otrucie.
W postaci ostrej występują wymioty z wydalaniem zabarwionego żółcią, śluzowatego lub wodnistego płynu. Uporczywe wymioty prowadzą do odwodnienia organizmu. Kot wydaje bolesne jęki. Jego kał jest rzadki i bardzo cuchnący. Temperatura chorego zwierzęcia podnosi się do 40-41 stopni C, po czym szybko opada. Zwierzęta giną w ciągu 24-48 godzin, często z głową opartą o naczynie z wodą. W przypadkach łagodniejszych choroba trwa od 5 do 6 dni. Objawy ze strony układu oddechowego nie występują lub pojawiają się dopiero w ostatnim okresie na skutek powikłań wirusowo-bakteryjnych. Zwierzęta, które przeżyją 9-10 dni powracają do zdrowia po dłuższej rekonwalescencji. W przebiegu panleukopenii stosunkowo rzadko pojawia się krwista biegunka oraz wycieki z nosa i worka spojówkowego. W niektórych przypadkach wokół oczu obserwuje się stan zapalny a potem zmiany błony śluzowej. Na brzegu języka mogą pojawić się owrzodzenia.

Leczenie i zapobieganie
Leczenie swoiste polega na podaniu surowicy, leczenie objawowe i wspomagające na uzupełnianiu strat wodnoelektrolitowych, podawaniu środków przeciwwymiotnych i antybiotyków ze względu na możliwość powikłań bakteryjnych. Bardzo ważne jest zapobieganie chorobie przez dokonanie szczepienia ochronnego przeciwko panleukopenii, które praktycznie eliminuje ryzyko zachorowania.

W jakim wieku można przygarnąć kotka?
Dla małych kotków najlepszy termin to ok. 7-8 tydzień życia.

Jak długo żyją koty?
Rekordzista (w Wielkiej Brytanii) żył 32 lata.

Co najlepiej podawać kotu do jedzenia?
Gotowe, zbilansowane karmy.

A jeśli kot ma nadwagę?
W takim wypadku podawać karmy typu light.

Co robić, gdy kot nie chce jeść?
Najlepiej zacząć od zrobienia mu zestawu badań: krew, morfologia i
biochemia, RTG jamy otrzewnowej, test na białaczkę i FIV.

Jak przestawić kota z surowego mięsa i ryb na karmy?
Trzeba podejmować próby, ale nie za wszelką cenę. U kota głodówka może
doprowadzić do zwyrodnienia wątroby.

Czy kotu trzeba obcinać pazury?
Tak, już od 4. tygodnia życia.

Jak zabezpieczyć kota przed ukąszeniem kleszcza?
Za pomocą specjalnych środków. Po użyciu chronią przed kleszczami przez
miesiąc.

Czy istnieje skuteczniejszy środek zapobiegawczy kleszczom niż obroża?
Tak, np. mikropipetki wpuszczane na skórę karku.